علت جویدن ناخن کودکان و راه درمان آن

17
جویدن ناخن در کودکان

جویدن ناخن به طور معمول از دوران کودکی شروع میشود و در دوران نوجوانی به صورت قابل مراعات ای ارتقا می‌یابد و با بالا رفتن سن کاهش می‌یابد , گرچه ممکن است این عادت تا بزرگسالی نیز ادامه یابد . آمارها نشان داده است که ناخن جویدن در نوجوان ها با ارتقا قابل توجه رفتارهای بدون تمرکز و پیدایش مشکلاتی در فرایند گذر در زندگی شخصی و حس بی ثباتی مرتبط است .

چه‌گونه ناخن جویدن کودک ها را ترک دهیم؟

براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی , عنوان شده‌است که جویدن ناخن در گروه اختلالات وسواسی – ناخواسته دسته بندی شده و با آن دارای ارتباط است .

مبتنی بر طبقه بندی بین المللی بیماری ها می توان ذکر کرد که جویدن ناخن که همراه با “ دیگر اختلالات رفتاری و احساسی بوده و آغاز آن به طور معمول در دوران کودکی و نوجوانی اتفاق می افتد , طبقه بندی می شود ” , مثل مکیدن انگشت شست , و انگشت در بینی کردن .

چرا خردسالان ناخن می جوند؟
جویدن ناخن یک عادت غیر مناسب است و علت دقیق آن قابل بحث است . یکی‌از عوارض ناخن جویدن قادر است ریشه در فاکتورهای فامیلی داشته باشد , هر چند این علت که آیا فاکتورهای خانوادگی مرتبط با تقلید اخلاق و رفتار ناخن جویدن در سایراعضای خانواده و یا این که ریشه های ژنتیکی , تاثیر دارد یا این که خیر , هنوز ناشناخته است .

دست اندرکاران روان شناختی دارای اهمیت که با این رفتار مرتبط می باشند مشتمل بر , استرس , نگرانی , اضطراب و خلق و خوی غیر متمرکز است . در واقع می توان اظهار کرد عادت ناخن جویدن در کودک ها مکانیزمی است برای رویا رویی با موقعیت استرس زا و از سمت دیگرهم عدم کار مناسب ( فعالیت کم , خستگی ) , گرسنگی و یا این که پایین بودن اعتماد‌به‌نفس ممکن است سبب ناخن جویدن در خردسالان شود .

تصور می شود که ناخن جویدن در خردسال ها یک رفتار خودکار و غیرطبیعی است .

دانشمندان معتقدند که در بعضی خردسالان عادت ناخن جویدن با اختلالات روانپزشکی همراه است و دست‌کم یک مشکل مربوط به روانپزشکی در بیش از دو سوم کودکانی که به کلینیک روانپزشکی مراجعه می نمایند موجود است . دیدنی اینکه بیشتر از نیمی از پدر و مادر این خردسالان , دست کم یک بیماری روانپزشکی داشتند , به خصوص اختلال افسردگی حاد .

بیماری های روانی که اکثر اوقات درباره با ناخن جویدن خردسال ها و نوجوانانی که به درمان‌گاه بهداشت و ارجاع داده می‌شوند , دربرگیرنده :

اختلال کمبود توجه , بیش فعالی , مشکل اضطراب طلاق , خلل تومور , مشکل وسواس فکری , عقب ماندگی ذهنی , اختلال افسردگی حاد , اختلال اضطراب عمومی و خلل ترس گزارش شده‌است .

بیشتراز یک چهارم خردسالان و نوجوان ها به یکی‌از این اختلالات مبتلا بودند . در غایت , رفتارهای کلیشه ای نظیر لرزیدن لب , کوبیدن سر , برداشتن پوست و کشیدن موی در بیش تر از 60 % کودک ها در گیر به ناخن جویدن نیز مشاهده شده‌است .

دلایل ناخن خوردن
در اغلب موارد , عارضه ها ناخن جویدن بیشتر به صورت نا مناسب شدن شکل ظاهری انگشتان بوده و منحصرا در حوزه زیبایی جای میگیرد . با این وجود , در بعضی موردها شدت ناخن جویدن , بر کیفیت زندگی مریض تاثیر میگذارد .

به صورت اجتماعی ناخن جویدن عادت ناخوشایندی است که میتواند سبب ساز تحقیر , سرکوب های احساساتی و آسیب های اجتماعی شود . علاوه بر اثرات روحی روانی و تندستی , ناخن جویدن به طور کلی از نگاه دیگرافراد نوعی خلق غیر مطلوب در حیث گرفته می شود .

از طرفی بعضا اشخاص , به این عمل نا پسند کفایت نکرده و ناخن را قورت می دهند و می خورند . این عمل می‌تواند پیامد های دوچندان بدی برای شخص داشته باشد . در واقع , ناخن خوردن می‌تواند سبب کوتاه شدن پایه ناخن و یا این که چه بسا درد های شدید معده و یا این که خون‌ریزی معده شود . علاوه بر این , ناخن تناول کردن قادر است سبب ساز به پارونیشیا , عفونت های باکتریایی ثانویه و ویروس هرپس سیمپلکس از ضایعات تبخال دهانی شود .

بقیه اثرات فیزیکی ناخن خوردن مرتبط با دهن و دستگاه گوارش است . بثورات پوستی , ناراحتی سیستم گوارش , مشکلات دندان و ترک های کوچک در ناخن ها از عارضه ها این عادت غیر مناسب است .

همینطور ناخن جویدن ممکن است سبب ساز آبسه شده و به لثه جراحت برساند . یکی دیگر از عارضه ها ناخن جویدن این است که ممکن است عفونت ها و باکتری ها را از رویه ناخن به دهن و در نتیجه تن منتقل نماید .

ناخن خوردن , همینطور می‌تواند به اختلالات تمپورومندیبولار باعث شود . این عادت غلط میتواند خطر ابتلا به عفونت پوسیدگی گوارشی را نیز در دستگاه گوارش ارتقاء دهد . این خلل بیشتر در خردسالان به چشم می خورد .

راهکارهایی برای معالجه ناخن جویدن نوپا
به طور کلی , ناخن جویدن یک موقعیت وخیم و نگران کننده نیست و این عادت اکثر اوقات به مرور از بین رفته و خود به خود حل می شود ; براین اساس ممکن است در مورد ها خفیف , معالجه خاصی لازم نباشد چون در موارد خفیف , ناخن جویدن سبب ساز به عواقب جسمی یا این که اجتماعی مهمی نمیشود .

با این حال , ناخن جویدن در صورتیکه که با بقیه اختلالات همراه باشد , نیاز به محافظت های ویژه داراست . برای معالجه این عادت , ابتدا سوابق پزشکی طفل ( از جمله جنبه های روان شناختی ) و معاینه بی نقص پزشکی صورت می‌گیرد .

اضطراب منتشره
انگیزه ازروش های درمانی , مدیریت مواردی برای از میان بردن استرس بچه و ارائه پشتیبانی , هدف و امداد به نگرانی های کودک است . کلید موفقیت این است که بچه یا این که نوجوان هدف حتمی برای ترک این عادت را داشته باشد .

در معالجه غیر دارویی به طور معمول مداخلات رفتاری دروسوسه ناخن جویدن در حیث گرفته می شود . با این وجود , تغییر و تحول عادت , زیربنای معالجه رفتاری بوده و اجزای با اهمیت تغییر‌و تحول عادت عبارتند از آموزش , آگاهی , آرام سازی , پاسخ رقابتی و جایگزینی .

 

درمان جویدن ناخن در کودکان

 

چه طور ناخن جویدن خردسال ها را ترک دهیم؟

روش های معمول دیگر نیز دربرگیرنده اعمال ماده بد طعم بر روی ناخن , مجازات و یا این که تذکر خردسالان برای متوقف کردن این عمل است که ممکن است مفید باشد ; البته این روش احتمال دارد که اضطراب را ارتقا دهد .

سرگرم کردن کودک و یا این که ترغیب آنان به انجام شغل های دستی مثل نواختن آوا , تمرین و عمل های ورزشی یا این که به کار گیری از توپ های کوچک مخصوص قادر است موءثر باشد .

داروی خودداری از خوردن ناخن
برای ترک عادت ناخن خوردن , علاوه بر معالجه های رفتاری و غیر دارویی , از معالجه های دارویی نیز به کار گیری می شود . در‌این بین , مهار کننده های بازجذب سروتونین میتوانند در مدیریت ناخن خوردن اثر گذار باشند .

این مهارکننده ها مخصوصا در مورد ها شدید اثرگذار می‌باشند . این داروی مهارکننده دلایل بدی نداشته و به خیر و خوبی در بیماران استفاده می شود . در گزارش های موردی , لیتیوم در کمک به بیماران افسرده و کودکانی که عادت به ناخن میل کردن دارند , برای غلبه براین عادت مزمن اثربخش است .

داروی کلسترول خون
داروهای دیگری که ممکن است در معالجه ناخن جویدن استفاده شوند مشتمل بر N – acetylcysteine ​​ است که دارنده اثرات آنتی اکسیدانی است و برای پیشگیری از اضطراب مریض اثرگذار است . ولی بایستی اضافه کرد که اثربخشی این دارو نسبتاً کوتاه مدت است .

درباره‌ی پیدایش این عادت در خردسالان بایستی اضافه کرد که خردسالان از بزرگسالان شکننده تر و مهم تر بوده و در هرنوع اختلال و معالجه , می بایست تمام مورد ها تحت نظر پزشک معالج صورت یافته و جوانب احتیاط به طور کامل رعایت شود . معالجه مداوم برای پرهیز از پیامدهای منفی این عادت نادرست در خردسالان به صورت پیگیری منظم و توجه به تمام رفتارهای شخصی کودک است .

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید