عادات غذایی باعث به کم خونی

8


کم خونی فقرآهن از معمول ترین کم خونی هاست . مبتنی بر جدیدترین تحلیل ها , معلوم شده‌است ۲۰ درصد خانم ها , ۵۰ درصد خانم های حامله و ۳ درصد آقایان به مقدار کافی آهن اخذ نمی‌کنند و همین دستور سبب ساز می شود کم خونی ناشی از فقدان این ماده معدنی در آنان پیدایش نماید .



اما بودن در سنین پرورش , ابتلا به بیماری هایی مثل کرون و سلیاک و خون‌ریزی های مکرر از عواملی می‌باشند که مسئله پیدایش این ایراد را مهیا می نمایند البته عادت های اشتباه غذایی هم موقعیت را برای ابتلا بدین بیماری آماده می نمایند و این صحیح به عبارتی چیزی است که در‌این مقاله می‌خواهیم به آن بپردازیم .



نوشیدن چای و قهوه
مطالعه ها نشان داده اند آبمیوه هایی نظیر چای و قهوه ادغام های فنولیک دارا هستند که بازدارنده جذب آهن در دستگاه گوارش می‌شوند . به علاوه , در چای مخلوط دیگری به اسم تانن موجود است که جذب این ماده معدنی را به میزان قابل مراعات ای کاهش میدهد . بدین عامل سفارش می شود فورا بعداز تناول کردن موادغذایی دربردارنده آهن یا این که وعده غذایی مهم , این آب میوه ها را میل نکنید .



زیاده روی در مصرف لبنیات
حتما با قرائت این تیتر تعجب خواهید کرد ولی حقیقت آن است که کلسیم مو جود در موادغذایی نظیر شیر , ماست , دوغ و پنیر زمانی با منابع غذایی دربردارنده آهن همراه شوند , هنگام جذب با آهن جان دار رقابت می نمایند و جذب این ماده معدنی را به دستکم ممکن می‌رسانند , براین اساس خوب تر است موادغذایی ای نظیر ماست و دوغ را که اکثر وقت ها در کنار طعام سرو میشوند , با غذاهای گوشتی ای مثل کباب که مبداء خوب آهن می باشند , میل نکنید . ولی این پیشنهاد به اشخاصی است که بیشتر در معرض کم خونی ناشی از فقرآهن می‌باشند ; نظیر خردسال ها و نوجوان ها , زنان حامله و…



مصرف بیشتراز حد سویا
سویا از موادغذایی ای است که پروتئین دارااست و این ادغام بازدارنده جذب آهن می شود به این ترتیب مصرف توام سویا با منابع گوشتی , عادت غذایی غلطی است که قضیه فقدان این ماده مغذی را آماده خواهد کرد . ولی شبیه این مسئله راجع‌به غلات بدون نقص هم موجود است چون این موادغذایی هم دارنده «فیتات» میباشند که‌این مخلوط هم بازدارنده جذب آهن می شود . اما فراموش نکنید نان هایی که خمیر شان با جوش شیرین به کار نمی آید , بلکه طی پروسه تخمیر تنظیم می گردند , مقادیر زیاد کمتری فیتات دارا هستند .



مصرف بیش تر از میزان منابع اگزالاتی
مواد غذایی ای نظیر اسفناج , ریواس , کرفس , هویج , خیار و جعفری ترکیبی به اسم اسید اگزالیک دارا‌هستند که در دستگاه گوارش با موادتشکیل دهنده دو ظرفیتی متصل میشود و از جذب آن ها پرهیز می نماید به این ترتیب مصرف گوشت , مرغ , ماهی و تخم مرغ تحت عنوان منابع آهن با سبزی های یاد شده حالت پیدایش کم خونی را آماده می نماید .



نخوردن منابع ویتامین C
یکی‌از ویتامین هایی که جذب آهن را در سیستم گوارشی ارتقا می‌دهد , ویتامین C است . این ماده مغذی جذب آهن را تعدادی برابر می نماید براین اساس مصرف منابع آهن «هم» و «غیر هم» که دربرگیرنده گونه های گوشت , عدس و لوبیاقرمز است , با منابع غذایی دربردارنده این ویتامین که مشتمل بر گوجه خارجی , بروکلی , کلم بروکسل و اشکال مرکبات است , پیشنهاد میشود .



رژیم های غذایی گیاهخواری
بعضا اشخاص از تناول کردن گوشت و بقیه موادغذایی با منشاء حیوانی امتناع می نمایند و در واقع رژیم غذایی شان از گونه گیاهخواری است و کمتر به سراغ اشکال گوشت میروند , بدین ترتیب خطر پیدایش نبود آهن در آن‌ها بالاست .



با وجودی که حذف بی نقص منابع آهن و اخذ این ماده مغذی از روش تکمیل کننده پیشنهاد نمی‌شود البته این اشخاص راه حل ای ندارند جز مصرف قرص های آهن تا بتوانند تاحدودی نیازشان به‌این ماده مغذی را جبران نمایند



تغذیه نشدن با شیرمادر
دیدنی است بدانید طفل هایی که کم وزن می باشند یا این که چه بسا زودتر از موعد به جهان می‌آیند , نیاز به آهن بیشتری دارا‌هستند و آنهایی که با شیرمادر تغذیه نمی‌کنند , بیشتراز سایر افراد در معرض کم خونی ناشی از فقرآهن قرار دارا‌هستند . علت این مورد آن است که تحلیل‌ها نشان داده اند جذب آهن جان دار در شیرمادر راحت خیس از آهن جان دار در شیر کم آب بی نیاز شده‌است بدین ترتیب چه خوب تر که نوباوه ها دستکم تا ۱ سالگی با شیرمادرشان تغذیه شوند .



نخوردن میوه های جدید
میوه هایی مثل زردآلو , کیوی , پرتقال , لیمو و توت خارجی از منابع ویتامین C می‌باشند که توصیه میشود آراسته آب آن ها با خوراک یا این که دربین وعده ها استعمال شود , براین اساس هر مدل بد غذایی و مصرف نکردن این موادغذایی میتواند بستر ساز پیدایش کم خونی باشد .



مصرف نکردن دانه ها و مغزها
بعضا از این موادغذایی نظیر کنجد , تخم کدو حلوایی و فندق مقادیر قابل مراعات ای آهن دارا هستند که نخوردن آنان میان وعده ها و مصرف خوراکی هایی که در جور تنقلات قرار می‌گیرند , قادر است بستر ساز کم خونی ناشی از فقرآهن باشد .



جذاب است بدانید در ۱۰۰ گرم کنجد , ۱۰ میلی گرم آهن و در ۱۰۰ گرم فندق , ۶ میلی گرم آهن «غیرهم» موجود هست که اما چرب بودن آن‌ها انرژی فراوانی را به تن می‌رساند بدین ترتیب اشخاصی که بیش تر وزن دارا‌هستند , بایستی در مصرف این منابع غذایی حد میانروی را رعایت نمایند ( روزمره یک قاشق خوراک خوری تخم کدو یا این که کنجد بخورند و ۷ عدد فندق ) چون این مقادیر , مساوی یک واحد چربی است و ۴۵ کیلوکالری انرژی دارااست .



ولی نباید فراموش کرد که آهن این موادغذایی ۲ تا ۳ برابر کمتر از منابع حیوانی قابل جذب است البته می توان با همراه کردن میوه های بی نیاز از ویتامین C , جذب آنان را هم ارتقاء بخشید .



نخوردن جگر
جگر از موادغذایی , بی نیاز از ویتامین های مجموعه B به ویژه B۶ و B۲ است و تحلیل ها نشان داده اند نبود آن‌ها منجر کاهش جذب آهن می شود . ولی این زمینه راجع به ویتامین A هم درستگو است به این ترتیب داشتن یک برنامه غذایی دربردارنده تمام تیم ها می‌تواند از کمبودهای احتمالی پیشگیری نماید .

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید